Saint Moses the Ethiopian, Monk & Priest-Martyr in Egypt (+405) August 28

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://africaofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

AFRICA OF MY HEART

Ethiopia

St Moses of Ethiopia (+405)

Saint Moses the Ethiopian,

Monk & Priest-Martyr in Egypt (+405)

August 28

Saint Moses the Ethiopian (330–405), (also known as Abba Moses the Robber, the Black, the Abyssinian, the Ethiopian and the Strong) was an ascetic monk and priest in Egypt in the fourth century AD, and a notable Desert Father.

Moses was a servant of a government official in Egypt who dismissed him for theft and suspected murder. A large, imposing figure, he became the leader of a gang of bandits who roamed the Nile Valley spreading terror and violence.

On one occasion, a barking dog prevented Moses from carrying out a robbery, so he swore vengeance on the owner. Weapons in his mouth, Moses swam the river toward the owner’s hut. The owner, again alerted, hid, and the frustrated Moses took some of his sheep to slaughter. Attempting to go In front of local authorities, he took shelter with some monks in a colony in the desert of Wadi El Natrun, then called Sketes, near Alexandria. The dedication of their lives, as well as their peace and contentment, influenced Moses deeply. He soon gave up his old way of life, became a Christian, was baptized and joined the monastic community at Scetes.

Moses had a rather difficult time adjusting to regular monastic discipline. His flair for adventure remained with him. Attacked by a group of robbers in his desert cell, Moses fought back, overpowered the intruders, and dragged them to the chapel where the other monks were at prayer. He told the brothers that he did not think it Christian to hurt the robbers and asked what he should do with them. Moses was zealous in all he did, but became discouraged when he concluded he was not perfect enough. Early one morning, Saint Isidore, abbot of the monastery, took Moses to the roof and together they watched the first rays of dawn come over the horizon. Isidore told Moses, “Only slowly do the rays of the sun drive away the night and usher in a new day, and thus, only slowly does one become a perfect contemplative.”

Moses proved to be effective as a prophetic spiritual leader. The abbot ordered the brothers to fast during a particular week. Some brothers came to Moses, and he prepared a meal for them. Neighboring monks reported to the abbot that Moses was breaking the fast. When they came to confront Moses, they changed their minds, saying “You did not keep a human commandment, but it was so that you might keep the divine commandment of hospitality.” Some see in this account one of the earliest allusions to the Paschal fast, which developed at this time.

When a brother committed a fault and Moses was invited to a meeting to discuss an appropriate penance, Moses refused to attend. When he was again called to the meeting, Moses took a leaking jug filled with water and carried it on his shoulder. Another version of the story has him carrying a basket filled with sand. When he arrived at the meeting place, the others asked why he was carrying the jug. He replied, “My sins run out behind me and I do not see them, but today I am coming to judge the errors of another.” On hearing this, the assembled brothers forgave the erring monk.

Moses became the spiritual leader of a colony of hermits in the Western Desert. Later, he was ordained a priest

At about age 75, about the year 405 AD, a group of Berbers planned to attack the monastery. The brothers wanted to defend themselves, but Moses forbade it. He told them to retreat, rather than take up weapons. He and seven others remained behind and were martyred by the bandits.

His feast day is on August 28.

Source:

Wikipedia

Advertisements

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ερημίτης στη Θηβαΐδα Αιγύπτου, πατέρας του Μοναχικού βίου & Καθηγητης της Ερήμου, από Koma Αιγύπτου (+356) [κοιμήθηκε 105 ετών] – 17 Ιανουαρίου

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

15-Day-Honeymoon-in-Egypt-Cairo-Sahara-Desert-Nile-River.jpg

0001.jpg

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας,

όσιος ερημίτης ατη Θηβαΐδα Αιγύπτου

(σημ. Dayr Mari της Ερυθράς Θάλασσας της Αἰγύπτου),

πατέρας τοῦ Μοναχικοῦ βίου καί Καθηγητῆς τῆς ἐρήμου,

από Koma (κοντά al-Minya, Heptanomis) Αιγύπτου (+356)

[κοίμήθηκε 105 ἐτῶν]

17 Ιανουαρίου

Ο Μέγας Αντώνιος είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο πρώτος ασκητής του Χριστιανισμού, που θεμελίωσε τον υγιή Μοναχισμό. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και των παιδιών του. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έζησε ως ασκητής στην έρημο και πέθανε στις 17 Ιανουαρίου του 356, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του.

Την βιογραφία του Αγίου Αντωνίου έγραψε στην ελληνική ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας ο οποίος ως επίσκοπος Αλεξανδρείας την έστειλε αρχικά σε μοναχούς της Αιγύπτου αρχίζοντας με τη φράση “Αγαθήν άμιλλαν ενωτίσασθε”. Αυτήν αντέγραψε στη συνέχεια ο Συμεών ο Μεταφραστής από τον οποίον και παρέλαβε ο Αγάπιος ο Κρης που μετέφρασε εκ του ελληνικού και καταχώρησε στον εκδοθέντα υπ΄ αυτού “Παράδεισον”. Ιδιαίτερο εγκωμιαστικό λόγο στον Μέγα Αντώνιο συνέθεσε ο Ιεροδιδάσκαλος Μακάριος ο Πάτμιος.

Ο Άγιος Αντώνιος, τον οποίον οι Άγιοι Πατέρες ανακήρυξαν Μέγα, γεννήθηκε επί εποχής Δεκίου, το έτος 251 (έτος σνά) στην πόλη Κομά της Kάτω Αιγύπτου, κοντά στη Μέμφιδα, από πλούσιους αλλά ευσεβείς χριστιανούς γονείς. Από την παιδική του ηλικία τον Continue reading “Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ερημίτης στη Θηβαΐδα Αιγύπτου, πατέρας του Μοναχικού βίου & Καθηγητης της Ερήμου, από Koma Αιγύπτου (+356) [κοιμήθηκε 105 ετών] – 17 Ιανουαρίου”

Vie de Sainte Marie l’Égyptienne (+565) – Par Saint Sophrone, Patriarche de Jérusalem – French

https://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

felucca-sailboats-nile-river-aswan-egypt.jpg.rend.tccom.966.544.jpeg

Vie de Sainte Marie l’Égyptienne (+565)

Par Saint Sophrone, Patriarche de Jérusalem

La vie de sainte Marie l’Égyptienne est un des plus remarquables exemples de conversion et de pénitence de toute l’histoire chrétienne. La mémoire de cette sainte est célébrée solennellement le cinquième dimanche du Grand Carême, ainsi que le 1er avril. Sa vie, écrite par saint Sophrone de Jérusalem (550-638), est lue pendant l’office du Grand Canon de saint André de Crête, le jeudi de la quatrième semaine du grand Carême, et un tropaire en son honneur y est chanté à la fin de chaque ode du Grand Canon.

La mémoire de saint Sophrone, patriarche de Jérusalem et grand défenseur de la foi orthodoxe contre les hérésies du VIIe siècle, est célébrée le 10 mars et celle de saint Zosime le 4 avril.

St_Mary_of_Egypt_with_Scenes__76762.1424369856.1280.1280.jpg

St. Mary and St. Zossimas.jpg

LES MIRACLES DE DIEU

Sceller le secret du roi est bien, révéler les faits de l’action divine est louable. Telles furent les paroles de l’Ange à Tobie après le miracle de la guérison de sa cécité et après tous les dangers qu’il traversa et dont il se libéra par sa piété.

Ne pas garder les secrets du roi est chose dangereuse et effrayante ; taire les miracles de Dieu est dangereux pour l’âme. C’est pourquoi, mû par la crainte de taire ce qui est divin, et me remémorant le châtiment promis à l’esclave qui, ayant reçu de son maître un talent, l’a enfoui dans la terre et a, sans aucun profit, caché ce qui lui avait été donné pour le faire fructifier, – je ne tairai pas le saint récit parvenu jusqu’à nous. Que nul n’hésite à me croire, moi qui ai écrit ce que j’ai entendu ; que nul ne pense que j’invente des fables, subjugué par la grandeur des miracles. Que Dieu me préserve de mentir et de falsifier un récit dans lequel est cité son saint Nom. Il n’est pas raisonnable, à mon sens, de nourrir des pensées peu élevées, indignes de la grandeur du Verbe fait homme et de Continue reading “Vie de Sainte Marie l’Égyptienne (+565) – Par Saint Sophrone, Patriarche de Jérusalem – French”